"Bedankt Bacchanten!"

Beste Bacchanten

 

Een week geleden stroomde onze Messengergroep over van de berichten. Anderhalf jaar heel hard gewerkt, de complimenten van vrienden en familie waren hartverwarmend. Opdat jullie het gevoel toch nog even langer zouden kunnen vasthouden, stuur ik jullie graag een mooi bericht van een Ruisbroekse superfan. De dag na het concert schreef hij een cursiefje, waarin hij vooral onze verbondenheid en enthousiasme bejubeld (zie onder).

 

Nog eens bedankt Bacchanten! 

 

Tot volgende week voor een hapje, drankje en dé film! :)

 

Groetjes,

Eva, Evert, Ine, Dorien en Katrien

 

Hallo Luc, Vera en Rudy, Silke en Evert, Katrien, Ellen en alle Bacchanten

 

Ieder jaar weer worden wij diep geraakt door wat jullie met de Bacchanten op het podium uit jullie hoge hoed toveren. Bedankt alweer voor dit prachtige, bij momenten heel ontroerende concert. Dat zijn echt optredens die wij koesteren en waar we naar uitkijken. Jullie lijken wel een patent te hebben op creativiteit en verrassende originaliteit. Willen jullie alle collega-Bacchanten onze dank en dikke proficiat overbrengen voor wat wij gisteren weer aan moois hebben mogen meemaken?

 

Ik heb vandaag een cursiefje geschreven over wat ik gisteren tijdens jullie optreden heb gevoeld. En graag deel ik dat ook met jullie.

 

Doorgaan Bacchanten !!!!!!

 

Anne-Marie en Gaston

 

 

MIJMEREN OVER VROEGER

 

Gisteren naar een optreden geweest van een lokaal zangkoor, De Bacchanten.

 

“Radio Bacchant” was het thema van de avond.

 

Ik kwam terecht in een prachtige nieuwe theaterzaal in Puurs. “Mooie nieuwe cultuurtempel”, dacht ik warm weggezakt in één van de nieuwe zetels.

Mijn aandacht werd getrokken door enkele oude radio’s uit de jaren 60, die op het podium stonden als fraaie evocatie van het gekozen thema.

 

De jaren 60, dat waren mijn jeugdjaren ! En door het bekijken van die oude radio’s,  belandde mijn aandacht even terug bij mijn jeugd.

Ik herinnerde mij dat in één van de lessen godsdienst in het middelbaar onderwijs mijn leraar vertelde : “religie is afgeleid van het Latijnse woord “religere”, wat verbinden betekent. En dat is natuurlijk één van de hoofddoelen van religie.”

 

Maar ondertussen is de Kerk in Vlaanderen vrijwel verdampt. En eerlijk : van die nagestreefde “verbinding” had ik persoonlijk alleen maar dogma’s, verboden en geboden gekend en onthouden…

 

En toen begon het optreden!

 

65 liefhebbers van samenzang gaven het beste van zichzelf onder de begeesterende begeleiding van een bijzondere dirigente.

 

“Liefhebben” is alvast de belangrijkste vereiste voor het scheppen van schoonheid.

 

Dat kon ik goed merken : het enthousiasme, de vreugde, de positiviteit en de verbondenheid van drie generaties mensen op het podium, spatten over naar  de toeschouwers in de zaal.

 

En plots wist ik weer wat het woord “verbinden” echt betekende.

  

Ik was blij en dankbaar voor die energie. Ik zag hier voor mij live gebeuren wat echte “religie” inhoudt:

Geëngageerde mensen die ondanks zieke kinderen, stress op het werk of te drukke agenda’s, toch beslissen om iedere week consequent een avondje samen uit te trekken voor de beleving van het samen zingen.

 

En na een jaartje hard werken delen die ook de vreugde met anderen in een jaarlijks optreden. Dat is “verbinden”!

 

Glimlachend en ontroerd om zoveel moois, bedacht ik dat wij meer dan ooit nood hebben aan initiatieven van mensen die liefhebben en hun talenten vervolgens delen met anderen.

 

Zoals mijn leraar uit het middelbaar vroeger beweerde: “het allerbelangrijkste in het leven is wat mensen echt met mekaar verbindt”.

Helemaal mee eens, mijnheer. Ik heb het alleen nogal laat begrepen!

 

 

Gaston Maes

24 november 2019